Spakenburgse zeilers verdienen een plek in de schijnwerpers

Hun prestaties staan vaak maar in een klein stukje in de krant. Toch varen Spakenburgse zeilers regelmatig vooraan bij wedstrijden buiten het dorp. Achter de fraaie beelden van botters en jachten schuilt een sportwereld vol ambitie, doorzettingsvermogen en teamgeest. Tijd om die eens uitgebreider in het zonnetje te zetten.

Wie aan sport in Spakenburg denkt, denkt al snel aan voetbal. Ook basketbal, dansen en rugby hebben hun plek in het dorp. De zeilsport krijgt vaak minder aandacht. Een kort wedstrijdverslag of een uitslag in de krant, terwijl achter die paar regels heel wat uren werk, training en voorbereiding schuilgaan.

Want voor de zeilers houdt de sport niet op bij de finish. Ook tussen de wedstrijden door zijn zij voortdurend bezig om hun schepen te verbeteren. Een rondje langs de haven laat dat al zien. Aan boord wordt geschuurd, gerepareerd en afgesteld. Lijnen worden vervangen, zeilen bekeken en plannen gemaakt om de boot weer iets sneller te laten varen.

Toewijding

Die toewijding levert resultaten op. Spakenburgse bemanningen winnen wedstrijden, behalen podiumplaatsen en brengen Nederlandse titels mee naar huis. Prestaties die best eens meer ruimte in de krant mogen krijgen.

Dat juist Spakenburg goede zeilers voortbrengt, past bij de geschiedenis van het dorp. Generaties groeiden op met het water en de visserij. De botters waarmee vroeger het brood werd verdiend, varen nog steeds. Tegenwoordig wordt er met veel van die schepen gestreden om punten en prijzen.

Veel inwoners kennen de prachtige beelden van botters en aken op dinsdagavond. Maar achter die zeilen zitten fanatieke bemanningen. Aan boord draait het om samenwerken, snel beslissen en blijven opletten. Een verkeerde keuze bij een boei of een manoeuvre die niet goed wordt uitgevoerd, kan zomaar een paar plaatsen kosten. Er wordt gelachen en soms stevig gemopperd, maar vooral hard gewerkt om het beste uit de boot te halen.
Een bekende naam is de Heksenketel van eigenaar en schipper Tijmen de Graaf. Het team won ook in 2026 het Nederlands kampioenschap in de VB klasse. Dat ging niet vanzelf. Kort voor het kampioenschap kwam Daan Schep als nieuwe voordekker aan boord. Toch wist de bemanning opnieuw de titel te pakken.

Een directe concurrent is de Mosselkraker van Sjoerd Oskamp. Hij stelt zijn schip regelmatig beschikbaar aan de jeugd. Daarmee geeft hij jonge zeilers de kans om ervaring op te doen en verantwoordelijkheid te nemen. Onder anderen Jesse de Graaf, de zoon van Tijmen, en zijn goede vriend Chris Heijnen varen aan boord. Zo komen vader en zoon elkaar ook als tegenstanders op het water tegen. Familie of niet, een plaatsje cadeau krijgen zit er dan waarschijnlijk niet in.

Die jonge zeilers beperken zich niet tot botters en aken. Ook op moderne zeiljachten laten zij van zich horen. Jesse de Graaf werd dit jaar als schipper van de Jelischa Nederlands kampioen in de Pionklasse. Samen met bemanningsleden Tijmen de Graaf, Jan Koelewijn en Chris Heijnen zeilde hij naar de titel. Een prestatie waarin jong talent en ervaring samenkomen.

Zeiljachten

Op woensdagavond verschijnen de zeiljachten aan de start op het Eemmeer. De wekelijkse competitie biedt bemanningen de kans om te oefenen, hun boot beter te leren kennen en elkaar uit te dagen. Door verschillende starttijden kunnen snellere en langzamere boten tegen elkaar strijden. Die avonden zijn een goede leerschool voor wie ook buiten de eigen haven wedstrijden wil varen.

Voor wie aan de kant staat, is zeilen niet altijd makkelijk te volgen. De strijd speelt zich soms ver weg af en door tijdcorrecties is de voorste boot niet altijd de winnaar. Een verandering in de wind kan alles omgooien. Waar een voetbalwedstrijd meestal na negentig minuten beslist is, moeten zeilers bij sommige evenementen een heel weekend of een etmaal scherp blijven.

Dat kunnen de Spakenburgers. Marcel Koelewijn won met Wind Swept de duoklasse van de Eenzame Noord Race. Ray en Ivo Duijst eindigden met Skye als tweede. Daarmee stonden twee boten van WSV De Eendracht bovenaan het klassement.

Ook andere dorpsgenoten laten buiten de eigen haven van zich horen. Arend Klaas Koelewijn pakte de winst bij de Kilorace. Sabine Koelewijn vertegenwoordigde het dorp met Rather Be in de klasse SW laag tijdens de Flevoland Regatta. De Spakenburgse zeilers zijn op verschillende wedstrijden en in uiteenlopende klassen actief.

Een van de opvallende prestaties kwam van Ray Duijst en zijn bemanning op Skye. Samen met Daan van Rooijen, Daan Schep en Ad Heijnen won hij de ORC 3 klasse tijdens de Kustzeilers 24 Uurs Zeilrace. Onder zware omstandigheden bleven zij een etmaal lang strijden om iedere mijl. Ook in het donker en met weinig slaap moesten zij blijven samenwerken en goede beslissingen nemen.

In actie

Binnen ORC komt ook de nationale en internationale top in actie. De strijd in een sterk ORC wedstrijdveld is te vergelijken met die in de hogere divisies van het voetbal. Talent alleen is niet genoeg. Training, tactiek, goed materiaal en een ingespeeld team maken het verschil. Gegevens over de boot en de zeilen bepalen de tijdcorrectie, zodat verschillende jachten zo eerlijk mogelijk tegen elkaar kunnen varen.

Tijdens de Flevoland Regatta behaalde Duijst met Skye bovendien een tweede plaats in de langebaanwedstrijd op zaterdag. Na tijdcorrectie bedroeg het verschil met de winnaar slechts twaalf seconden. In het totale ORC klassement eindigde Skye als vierde. Twaalf seconden na ruim vier uur varen: dan blijkt hoe belangrijk iedere manoeuvre kan zijn.

Wim Koelewijn ging met MG2 een andere uitdaging aan. Hij voer voor het eerst de 200 mijl solo, ongeveer 370 kilometer zonder bemanning. Sturen, navigeren, de zeilen bedienen en rust nemen: hij moest het allemaal zelf regelen. Hij werd vierde in het algemeen klassement en eerste in zijn baan.

Ook dicht bij huis worden mooie prestaties geleverd. Tijdens de Nacht van Spakenburg won Boudewijn Zwaan met Razorbill in de klasse SW 2. Daan van Rooijen werd met De Raket tweede. Christian Koelewijn pakte met Batootje de winst in SW 3. Bij de rond en platbodems won Evert de Graaf met de BU17, gevolgd door Klaas Koelewijn met De Vrouwe Janne Wous.

De Zuidwal laat ieder jaar zien hoe sterk de band tussen Spakenburg en het zeilen is. Tijdens de editie van 2026 verschenen op zaterdag 49 schepen aan de start. De Heksenketel won bij de aken.

Ook de bemanningen van de BU32, Albertha en BU34 gingen met een overwinning in hun klasse naar huis. Voor het publiek zijn het mooie beelden, voor de bemanningen zijn het wedstrijden waarin volop wordt gestreden.

Achter al die activiteiten staan vrijwilligers. Zij organiseren wedstrijden, verzorgen de uitslagen en helpen kinderen om hun eerste meters onder zeil te maken. Bij het jeugdzeilen van De Eendracht leren jonge deelnemers de sport kennen. Daar wordt de basis gelegd voor het plezier en misschien ook voor de kampioenen van later.

Trots

Spakenburg mag trots zijn op zijn zeilers. In de schaduw van de voetbalvelden strijdt een fanatieke groep sporters om iedere keer weer het beste uit zichzelf, het team en de boot te halen. Daar gaan veel vrije avonden, weekenden en gesprekken over die ene gemiste kans in zitten.

En ja, op het water kan het er fel aan toegaan. Bij een boei vliegen de aanwijzingen en soms ook de verwijten over en weer. Wie alleen op het volume afgaat, zou haast denken dat er ruzie komt. Maar na de finish en de uitslag zitten de tegenstanders gewoon weer samen aan een biertje. De wedstrijd wordt nog eens uitgebreid overgedaan, waarbij aan de bar opvallend veel schippers alsnog blijken te hebben gewonnen.

Fanatiek strijden en elkaar daarna weer de hand geven. Zonder ruzie, zonder vechten. Die sportiviteit verdient net zo goed aandacht als de bekers. Ook de grote, bekende sporten in het dorp kunnen daar best eens een voorbeeld aan nemen.